Logo

Home

Cuba, you stole my heart!


Terwijl 80% van Vlaanderen de benen onder tafel schoof om aan de zoveelste feestmaaltijd te beginnen, plooide ik de benen om in het vliegtuigzitje van Air Berlin te passen. (dit klinkt moeilijker dan het is. met mijn één meter tweeënzestig kruip ik op evenveel manieren in een vliegtuigstoel als in mijn eigen zetel thuis). Twee films en en een stevig dutje later arriveerden we in Cuba. Ik wandelde de trappen van het vliegtuig nog maar af toen een warme bries me verwelkomde terwijl mijn oog op een palmboom viel.. Een instant gevoel van geluk dat niet meer weggegaan is.

cuba, you stole my heart
Voor het eerst verbleef ik in Casa Particulares, oftewel cubaanse bed&breakfasts. Een toevallige beslissing. De hotels zijn rond de kerstperiode belachelijk duur, en ook niet ons ding (ons zijn mijn lief en ik). All in buffet waarbij je alles tegelijk wil eten om na twee dagen alles beu te zijn, annimatie in en rond het zwembad terwijl ik alleen maar de zee en het geslurp van mijn eigen Mojito wil horen, een polsbandje alsof ze hun vee niet uit het oog willen verliezen en mannen in bermuda’s en witte sokken in teenslippers (Ik ben geen fashionpolice, maar mannen in bermuda’s vind ik verschrikkelijk. En vrouwen in bermuda’s trouwens ook. En witte sokken in teenslippers. En ook witte sokken zonder teenslippers). Mijn punt is dat je in de all in resorts geen besef hebt of je nu in Cuba of Egypte zit. Dat is zonde van de moeite, de tijd en het geld. Het alternatief was dus een Casa Particulara. Een aanrader. Wat zeg ik? Een vereiste als je naar Cuba gaat! De manier waarop je er ontvangen wordt vat helemaal Cuba samen. Warm, liefdevol en simpelweg vrolijk.

Bij aankomst kregen we van onze hosts een welkomstdrankje (versgeperste papaya sap!) 1–0 casa particulara vs resort. We maakten kennis met de oma die ons elke ochtend op haar schattigst stond op te wachten in haar roze kamerjas om te vragen hoe we ons omeletje het liefst aten. De nonkel wou onze chauffeur van dienst zijn, en de buurman bood zijn hulp aan indien we tips nodig hadden: 2–0 voor Casa. We verbleven maar 2 dagen in eenzelfde casa maar dat was voldoende om een band te krijgen met de hele familie. Bij vertrek hoorde een oprechte knuffel van de hele familie. 3–0 voor de casa particulara.

Cuba heeft geen indrukwekkende lijst van things to do. Alles draait er gewoon rond het ervaren en beleven van Cuba zelf. De tijd heeft er werkelijk stil gestaan. Alsof Dr. Emmet Brown je met zijn tijdmachine Back to the Future stuurt. Wij waren de Marty McFly’s die van de ene verbazing in de andere vielen. Cubanen gooien niets weg, ze repareren nog. Cool he? Alles is er dus vintage zonder dat het fortuinen kost. Huizen in alle kleuren, kaseiwegen waar paard met kar nog passeren, prachtige old timers, op elke hoek van de straat salsa muziek, mooie natuur, pittoreske dorpjes, prachtige stranden,… En als kers op de taart: er is amper tot geen wifi. Modus offline dus en 100% genieten. 4–0 casa particulara!

Liefs Hanne

5 January, 2017

PARTNERS


SOCIAL